خوبی؟؟

حالت خوبه؟؟؟

آره حالت...

نه منظورم از حال وضعیتت نیست...

منظورم اینه که الآن داری چیکار میکنی؟؟؟

یعنی تو فکر گذشته یا داری به آینده فکر میکنی و برای آینده نقشه میکشی؟؟

اصلا چرا همیشه یا فکرتو به خاطرات تلخ و شیرین گذشته مشغول کردی یا داری واسه آینده تخیل پردازی میکنی؟؟

اصلا تو هدفی داری که براش تلاش کنی یانه؟؟؟

اگه هدف نداری پس برای چی داری زندگی میکنی؟؟؟

اگه هدف داری چرا براش تلاش نمیکنی؟؟؟

اگه واقعا دم از هدف میزنی و واقعا هدقت ارزش تلاش داره باید تا بهش نرسی از تلاش دست بر نداری...

پس چرا بیکار نشستی و داری ول می چرخی و به چیزای بی معنی مشغول شدی؟؟

اصلا از کجا میدونی چند دقیقه ی دیگه زنده هستی؟؟؟

این همه زلزله شد و این همه آدم مردن.. این همه آدم جوون و پیر سکته کردند و مردند... چرا خودتو از اونا جدا میکنی؟؟؟

تا کی بی خیالی؟؟

در حال باش و در حالت برای هدفت تلاش کن...

نه اینکه حالت فردا به گذشته ای تبدیل بشه که افسوس از دست دادنشو بخوری...

یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال

ای دوست حالت چطوره؟؟

پانوشت: مخاطبم خودم بودم( خدا کنه که حرف گوش کن باشم)

من چگونه با کوچکی ام در برابر سختی های روزگاری که تو برایم میخواهی صبر نکنم؟؟؟

که ز بند غم ایـــــــــــــام نجاتم دادند

ای خداوندان طاق و طمطراق

صحبت دنیا نیارزد با فراق

اندک اندک خانمان آراستن

پس به یک بار از سرش برخواستن

خدایا میدونم که تلاش برای غیر تو فایده نداره، اما میخوام تمام افکار و گفتار و کردارم برای رسیدن به خشنودی تو و انسانیت خودم باشه.

اهل کام و ناز را در کوی رندان راه نیســــــــت

رهروی باید جهان سوزی، نه خامی بی غمی

از بی تو بودن خسته شدم

میخواهم انسان باشم و با عقل انسانی تو را بشناسم

میخواهم قلب کوچکم را خانه ای سازم از یاد تو

میخواهم جامه ی خاکی را چاک کنم و روحم را از این قفس تنگ حیوانیت، آزاد کنم.

حال که تو را یافته ام و گاهی به تو فکر میکنم و سعی میکنم گاهی کارهایم طبق خواسته ی تو باشد، میخواهم که رضایت تو را کسب کنم.

میخواهم از من راضی باشی.

آخر مرا جز تو کیست؟؟؟

اصلا وقت مردنم اگر بی تو باشم، به آرزوی دیدن چه کسی و چه دنیایی چشم بر روی هم بگذارم؟؟؟

میخواهم از من راضی باشی.

آخر تو مرا برای انسانیت آفریدی نه برای اینکه حیوانی گردم وحشی تر از درندگان، و شهوت ران تر از بهائم.

تو مرا آفریدی و نیاز به من دادی تا از نیازهایم به برطرف کننده ی نیازهایم پی ببرم.

دوستت دارم.

که جز تو همه هیچ هستند

هیچ

هیــــــــــــــــــــچ

خدایا در دلی که تو هستی، چه جای غیر؟؟؟

حافظا در دل تنگت چو فرود آمـــد یار

خانه از غیر نپرداخته ای یعنی چه؟؟

خداوندا؛ هر چقدر در گفته های مردم مختلف تفکر کردم و هرچقدر در جهان نگاه کردم، نتوانستم خودم را بدون تو تصور کنم و نتوانستم وجود خودم رو جدای از خالقی بزرگ ببینم.

اما هنوز در تعجبم که چرا با اینکه می دانم وجود داری اما باز هم از تو غافل می شوم.

اگر تو هستی دیگر من نباید وجود داشته باشم. باید تمام وجودم تو باشی و تمام فکر و حرف و عملم برای تو باشه.

کمکم کن، دلم از بس سیاه شده که نمیتونم تو رو بیشتر درک کنم و بشناسمت.

وقتی تو این همه عظمت داری چرا باید فقط قطعه ی کوچیکی از دل و فکر من به تو مشغول باشه.

یاد باد آنکه نهانت نظری با ما بود

رقم مهر تو بر چهره ی ما پیدا بود

عکس روی تو چو در آینه جام افتاد

                                عارف از خنده می در طمع خام افتاد

حسن روی تو به یک جلوه که در آینه کرد

                                 این همه نقش در آیینه اوهام افتاد

این همه عکس می و نقش نگارین که نمود

                           یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید

                              کز کجا سر غمش در دهن عام افتاد

من ز مسجد به خرابات نه خود افتادم

                                 اینم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد

چه کند کز پی دوران نرود چون پرگار

                                      هر که در دایره گردش ایام افتاد 

در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ

                                     آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد

آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی

                                    کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد

زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت

                           کان که شد کشته او نیک سرانجام افتاد

هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است

                              این گدا بین که چه شایسته انعام افتاد

صوفیان جمله حریفند و نظرباز ولی

                                   زین میان حافظ دلسوخته بدنام افتاد

جواب سوالای پست قبل رو از نظر خودم نوشتم:

فرق انسان و حیوان چیست؟؟؟: فرق انسان و حیوان در عقل است و این عقل باعث تفاوت در بینش ها و آگاهی ها و تفاوت در گرایش ها و مطلوب های انسان و حیوان میشه.

وقتی به خودمون بیایم و عقل رو انتخاب کنیم، و کارای خودمون رو طبق معیار عقل انجام بدیم کم کم ارزش انسان رو درک میکنیم.

وقتی خودمان را نشناخته ایم، چطور میتوانیم هدف انتخاب کنیم و بر روی تصمیم خود مصمم باشیم. و برای خود شخصیت و عقیده ای داشته باشیم؟؟: انسان تا وقتی که به درستی خودش رو نشناخته و مبدا و مقصد حقیقی خودش رو با تعقل و تحقیق درک نکرده، نمیتونه برای خودش هدفی داشته باشه و شخصیت خاصی برای خودش قرار بده که کاراش رو طبق اون شخصیت انجام بده. ولی اصولا بر عکس این قضیه است: ما انسان ها شخصیتمون از کارامون شکل میگیره، در صورتی که به نظر من کارامون باید از شخصیتمون نشات بگیره.

چرا عقیده ی ما ارثی است؟؟؟: کلا عقاید چه از نوع اجتماعی و چه از نوع سیاسی اگر ارثی و تقلیدی باشه همیشه شک و تردید رو به دنبال داره. همیشه باعث میشه ما یک هدف تقلیدی رو انتخاب کنیم و براش تلاش کنیم و در وسط راه به دلیل نداشتن آگاهی کافی، خسته شیم و هدفمون رو رها کنیم، یا شاید فکر کنیم هدف و عقیده ی ما به کلی اشتباه بوده.

خودشناسی چقدر مفید است؟؟؟: به نظرم از مهم ترین کارهای انسانه. من وقتی به خوشناسی نرسیدم، عقاید من تقلیدی میشه، شخصیت من ساخته ی نظر و سلیقه ی  دیگران میشه. در انتخاب هدفم ، و تلاش برای رسیدن به هدف دچار مشکل میشم.

آیا خودتان فهمیده اید که از کجا آمده اید و در کجا زندگی میکنید و به کجا خواهید رفت؟؟؟: شناخت اینکه مبدا انسان از کجاست و درک اینکه خالقی داره یا نه، به زندگی افراد شکل میده. اینکه چرا در زمین زندگی میکنیم و چطور باید در اینجا زندگی کرد، مورد مهم بعدیه. و اینکه بعد از مرگ به کجا خواهیم رفت و دنیای دیگری وجود داره یا نه، روی اخلاق و کردار انسان تاثیر به سزایی داره.

آیا این مهم ترین کار انسان نیست که خودش را و انسان را بشناسد و فرق خودش و حیوان را بداند؟؟: وقتی انسان خودش رو شناخت و فهمید که چه تفاوتی با حیوانات داره و فهمید که باید اعمالش طبق چه رویه ای باشه کم کم، آرمان های زندگی خودش رو می سازه و برای رسیدن به اهدافش تا پای جان تلاش میکنه و از هیچ تلاشی فروگذار نمیکنه.

خوشحال میشم نظرتون رو بدونم

ای نفس چه غافلانه می خندی. حال آنکه شاید کفن دوز در حال دوختن کفن توست.

و فرق انسان و حیوان چیست؟؟؟

شما خودتان را شناخته اید؟؟؟؟

وقتی خودمان را نشناخته ایم، چطور میتوانیم هدف انتخاب کنیم و بر روی تصمیم خود مصمم باشیم. و برای خود شخصیت و عقیده ای داشته باشیم؟؟

چرا عقیده ی ما ارثی است؟؟؟

خودشناسی چقدر مفید است؟؟؟

آیا خودتان فهمیده اید که از کجا آمده اید و در کجا زندگی میکنید و به کجا خواهید رفت؟؟؟

آیا این مهم ترین کار انسان نیست که خودش را و انسان را بشناسد و فرق خودش و حیوان را بداند؟؟

مو کز سوته دلانم چون ننالم

 مو کز بی حاصلانم چون ننالم

 نشینه بلبل و با گل بناله

 مو که دور از گلانم چون ننالم